"Görüş algısının sürmesi"
ya da "ağtabakası izlenimi" denen olgu ilk olarak 1824'te, İngiliz hekim P. M. Roget
tarafından açıklandı. Roget bir nesnenin birbirine yakın ardışık konumlarını gösteren
resimlerin hızla gözün önünden geçirilmesi sırasında, gözün bunları hareket eden tek bir
nesne gibi gördüğünü belirledi. Bu yanılsamadan yararlanılarak bir dizi durgun görüntüyle
hareketli bir görüntünün yaratılabileceğinin anlaşılması çok zaman almadı ve sonraki 10
yıl içinde, dünyanın her yanında bilim adamları, bunu sağlayacak çeşitli aygıtlar
geliştirmeye koyuldular.
Söz konusu makinelerin çoğu, garip yeniliklerin ya da oyuncakların ötesine geçemediyse de,
slayt projektörlerinde kullanılan aydınlatma sistemlerinin kusursuzlaştırılmasıyla ve
fotoğrafçılığın gelişmesiyle birlikte, sinema teknolojisinin ilerlemesine önemli katkıda
bulundu. Halka açık ilk başarılı film gösterisi 1895'te Auguste ve Louis Lumiere adlı
Fransız kardeşlerin geliştirdikleri sinematografla gerçekleştirildi. Görüntüleri bir
selüloyit şeridine kaydeden sinematograf, hem kamera, hem de gösterici aygıt işlevi
görmekteydi.
Bu
gün kullanılan ve elektronik destekli modern kameralar üretilene kadar
basit, zemberekli sistemler kullanılarak kurulan ve kameramanın pozlanan
görüntüye tam hakim olamadığı kameralar ile film çekildi.
Biocam
1899 yılında üretilmiş ve kullanılmaya başlamıştır.
Chrpoche Middle
1900 yılında piyasaya sürülerek kullanılmaya başlandı.
15mm Perfore film kullanırdı.
Cinematographe Large
Darling
35mm Almanya'da 1907 yılında üretildi.
Movette
Pathe
1928 yılında üretilmişti.
Duograph
Modern kameranın atalarından biri 1960'lıyıllarda kullanılmıştı.
Bartels
Kinora
Luminare
Luminare
Davsco
1917 yılında üretilmişti.
Geyer
1926 yılında üretilmişti.
Pathstud
Siemens
Siemens tarafından Almanya'da üretilen bu kameralar 2. Dünya Savaşı sırasında sıkça kullanılmıştı.
Model C 1934 yılında üretildi.
Model FII 1937 yılında üretildi.
Model D 1934 yılında üretildi.
