Tek Işık Yöntemi

Özellikle Rönesans devrinde sanatçılar ışığın insan üzerindeki etkilerini araştırmışlardır. Bu gün kullanılan ışık teknikleri de bu zamanlarda üretilen sanat eserleri incelenerek bulunmuştur. Bazı ressamlar özellikle güneş ışığı mantığından yararlanarak resim yaptılar. Bu resimlerde dahili mekan bile kullanılsa güneş ışığının etkilerini denediler. Tek ışık kaynağı insanın çocukluğundan itibaren doğada gördüğü güneş ışığının etkisiydi.

Doğallığı temsil eden tek ışık kaynağı günümüzde de dış çekimlerde yapılan röportaj, anons, sunucu veya drama, belgesel gibi konularda tek kişinin çekimlerinde uygulanan ışık tekniğidir.

Stüdyo çalışmalarında da bu teknikten faydalanabiliriz. Ancak stüdyoda uygulanırsa, bu teknikte daha çok sanatsal kaygılar taşıyan bir ışık uygulaması olacaktır. Çünkü ışığın tek yönden gelmesi konunun diğer yüzünde sert gölgelere neden olacak, resimde yüksek kontrast elde edilecektir. Bu nedenle uygulama sırasında ışığın açısı iyi hesaplanarak, etkisi gözlemlenmelidir.

Işığın çok sert olduğu ve yüksek kontrastın etkisini azaltmak istenilen durumda iki veya üç ışık yöntemi kullanılmaktadır. Tek ışık kaynağında en önemli unsur, ışık kaynağının diğer teknikte olduğu gibi önden, kamera yanından veya konu gerisinden değil, güneş ışığı mantığıyla konu üzerinden uygulanmasıdır.

Bu ışığı Rönesans döneminde en çok uygulayan Rembrand'dır. Bu nedenle sanat eğitiminde "Rembrand Işığı" olarak bilinmektedir. Rembrand tablolarında tek ışığın en iyi etkilerini uygulamıştır. Bilinçli yapılan gözlemler ve uygulamanın sonucu olduğunu görmekteyiz.





Kaynak
Hayri Çölaşan
TRT Işık Kursu Notları